กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้าวฉู่หยุนยืนนิ่งอึ้งไปสนิท สีหน้าไม่มีทั้งความยินดีหรือตกใจ ในหัวที่กำลังแล่นพล่านหลงเหลือเพียงประโยคเดียว "ฉันคลอดลูกชายให้เธอคนหนึ่ง"
เนิ่นนานทีเดียวกว่าที่ในหัวจะส่งเสียงดัง "ตึง" ขึ้นมา
"ผมได้เป็นพ่อคนแล้วเหรอ"
"แม่งเอ๊ย กูเพิ่งอายุยี่สิบก็ได้เป็นพ่อคนแล้วเหรอวะ"
"ไม่สิ ถ้านับจริง ๆ ก็เพิ่งจะสิบเก้า..."
เห็นได้ชัดว่าชั่วขณะนี้จ้าวฉู่หยุนยังตั้งรับไม่ทัน ชาติก่อนจนอายุสามสิบกว่าเขาก็ยังครองตัวเป็นโสด ไม่ได้แต่งงาน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องการเป็นพ่อคนเลย
นั่นคือความรับผิดชอบอย่างหนึ่ง!
นั่นคือสัญลักษณ์แห่งการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ของผู้ชายคนหนึ่ง!