กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันต่อมา
เช้าตรู่ ลวี่อิงหรงออกเดินทางจากตำบลเล็กๆ ตีตั๋วรถไฟมุ่งหน้าสู่จวิ้นซา นี่เป็นการตัดสินใจร่วมกันหลังปรึกษากับฉินหงแล้ว
ข้อแรกเพราะเป็นห่วงสภาพจิตใจของลูกสาว ส่วนข้อสองคือเธออยากพบหน้าจ้าวฉู่หยุนสักครั้ง
ที่ตั้งสำนักงานของเล่อเถาหาดูได้จากอินเทอร์เน็ต ลวี่อิงหรงไม่ได้คิดจะบอกลูกสาวล่วงหน้า แต่ตั้งใจจะไปหาเขาถึงบริษัทตามลำพัง
กว่าจะนั่งรถไฟมาถึงแล้วต่อแท็กซี่ไปยังจัตุรัสอู่ยีก็ปาเข้าไปบ่ายสามโมง เธอไม่มีกะจิตกะใจจะกินข้าว จึงตรงดิ่งไปยังเล่อเถาทันที
"ก๊อก ก๊อก"
แม้ประตูปิดไม่สนิท แต่ลวี่อิงหรงก็ยังเคาะประตูกระจกเบาๆ พลางส่งยิ้มเอ่ยถามพนักงานต้อนรับ "สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าเจ้านายของพวกคุณอยู่ไหมคะ"