กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในที่สุดฉินหลินหรงก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เมื่อเห็นข้อความแรก เธอก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกราวกับได้รับการปลดปล่อย
"เฮ้อ..."
แต่พออ่านข้อความที่สอง ความรู้สึกของเธอกลับเริ่มสับสนปนเป
"เขาก็ไม่ได้ตามตื๊อเธอต่อเหมือนกันไม่ใช่เหรอ"
เธอจ้องข้อความนั้นอยู่ครู่หนึ่ง นี่กำลังประชดกันเหรอ นายทำตามเขาเพื่อที่จะประชดฉันอย่างนั้นเหรอ
พอเห็นข้อความที่สาม สีหน้าของฉินหลินหรงก็เย็นชาไร้อารมณ์ ไม่ได้แสดงความรู้สึกใดออกมา
แต่พอเห็นข้อความที่สี่ หัวใจของฉินหลินหรงกลับเจ็บแปลบราวกับถูกอะไรบางอย่างทิ่มแทง และตามมาด้วยความรู้สึกอึดอัดทรมานใจ
ใช่แล้ว
ตลอดเวลาที่ผ่านมาหลี่เจ๋อโย่วไม่ได้ทำผิดอะไรเลย เขาไม่ควรต้องมาแบกรับเรื่องพวกนี้
เขาไม่ได้เกลียดอีกฝ่าย