กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลี่ตันผิงชงชาไปพลางเอ่ยสอนลูกสาวไปพลาง "ต่อไปฉู่หยุนคงต้องออกไปพบปะเข้าสังคมบ่อยๆ ลูกต้องเตรียมน้ำชาสร่างเมาไว้ให้เขาด้วยนะ"
"คนที่ดื่มเหล้าเข้าไปน่ะมันทรมานมากจริงๆ ลูกต้องใจเย็นๆ หน่อย อย่าไปแสดงท่าทีรังเกียจที่ตัวเขามีแต่กลิ่นเหล้าล่ะ"
"ผู้ชายออกไปดิ้นรนข้างนอกมันไม่ง่ายเลย เท่าที่ดูฉู่หยุนก็ไม่ใช่พวกขี้เหล้า ส่วนลูกน่ะถูกตามใจมาตั้งแต่เด็ก อย่ามัวทำตัวเอาแต่ใจเหมือนเด็กๆ อีกล่ะ"
"จำไว้เลยนะ ห้ามบีบจมูกทำหน้ารังเกียจใส่เขาเด็ดขาด"
"ได้ยินไหม?"
"อื้อ"
อันซีเมิ่งพยักหน้ารับอย่างตั้งอกตั้งใจ
"ผู้ชายน่ะ พอต้องออกไปหาเงินก็ไม่มีเวลาอยู่กับลูก แต่ถ้ามัวแต่อยู่ติดลูกทุกวัน ก็จะถูกคนอื่นดูถูกว่าไม่เอาไหนหาเงินไม่เป็น"