กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉินหงเฟินเบะปาก "ทำไมเธอถึงไม่ยอมพูดอีกล่ะ?"
"ไม่จำเป็นหรอก"
หลินซียวี่ส่ายหน้ายิ้ม ๆ พลางทอดมองลูกน้อยที่หลับปุ๋ยอยู่ข้างกายด้วยสายตาเปี่ยมสุขระคนเอ็นดู
"ฮึ!"
เฉินหงเฟินโน้มตัวลงไปหยอกเด็กบ้าง ก่อนพูดอย่างนึกเสียดาย "ฉันยังอยากให้ลูกบุญธรรมลืมตาดูโลกมาก็เป็นเศรษฐีสิบล้านอยู่แท้ ๆ"
"เศรษฐีสิบล้านเนี่ยนะ?"
หลินซียวี่หลุดขำพลอยเอ่ยแซวไปด้วย "เงินฉันกับคุณย่ารวมกัน ยังขาดอยู่อีกนิดหน่อยถึงจะครบสิบล้าน"
"ที่เหลือก็ต้องพึ่งแม่ทูนหัวอย่างเธอแล้วล่ะ ให้บาร์นั่งชิลหาเงินได้เยอะ ๆ หน่อย ลูกบุญธรรมเธอจะได้เป็นเศรษฐีสิบล้านไว ๆ ไง"
"จะมาหวังพึ่งบาร์ซอมซ่อของพวกเราเนี่ยนะ?"