กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
· · · · · · · ·
"ชู่..."
ภายในห้องเงียบสงัดลงทันตา เหลือเพียงเสียงกบร้องระงมดังแว่วมาจากหลังบ้าน
โม่ซีเนี่ยนที่นอนทาบอกอยู่บนแผงอกของจ้าวฉู่หยุนฟังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหลุดหัวเราะคิกคักออกมาเบา ๆ
"ขำบ้าอะไรของเธอ"
พอได้ยินแบบนั้น โม่ซีเนี่ยนกลับยิ่งหัวเราะร่วนอย่างมีความสุข
ท่ามกลางบรรยากาศอันเงียบกริบเช่นนี้ ไม่ว่าจะขยับตัวหรือส่งเสียงอะไรออกมาก็ล้วนฟังชัดเจนเป็นพิเศษ
เตียงตามบ้านชนบทส่วนใหญ่ยังเป็นเตียงไม้ แค่พลิกตัวนิดเดียวก็ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดลั่นแล้ว