เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเห็นทุกคนต้อนรับอย่างกระตือรือร้น โหวซู่ซินแม้จะยังเกรงใจอยู่มาก แต่ในใจก็เริ่มสงบลงบ้างแล้ว
โจวปินเอ่ยถามไถ่ด้วยความห่วงใยอีกสองสามคำ ก่อนจะกลับไปที่โต๊ะทำงานของตัวเอง
จ้าวฉู่หยุนมาถึงบริษัทตอนเก้าโมงเช้า พอเห็นเขา แววตาของโหวซู่ซินก็เป็นประกาย รีบปรี่เข้าไปหาทันที เธอรีบดึงเขาไปด้านข้างแล้วกระซิบเสียงเบา "พี่ชาย ฉันไปทำที่โรงงานผลิตมือถือดีกว่าค่ะ"
"จะไปโรงงานผลิตมือถือทำไมกัน!"
จ้าวฉู่หยุนยิ้มพลางยีหัวลูกพี่ลูกน้อง "ฉันจะพาเธอไปแผนกการเงิน"
โหวซู่ซินเบะปาก ทำได้เพียงเดินตามหลังไปอย่างจำใจและแอบน้อยใจ
"พี่หวัง ฝากช่วยดูแลสอนงานเธอหน่อยนะครับ"
จ้าวฉู่หยุนพาโหวซู่ซินมาส่งให้หวังเหวินเยี่ยนที่แผนกการเงิน กำชับเพียงสองสามประโยคแล้วก็เดินจากไป
เขาไม่ได้มอบหมายตำแหน่งอะไรให้ ดูท่าโหวซู่ซินคงมาในฐานะ "เด็กฝึกงาน" เท่านั้น