กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอได้ยินคำสบถหยาบคายของโจวปิน ฉินหลินหรงก็ไม่ได้ถือสา เพียงขมวดคิ้วเดินตรงเข้าไปถามเสียงเย็น "จ้าวฉู่หยุนล่ะ?"
โจวปินจุดบุหรี่ขึ้นสูบ วางแขนพาดกับขอบหน้าต่างรถ ชำเลืองมองฉินหลินหรงพลางถามย้อน "เธอตามหาเขาทำไม?"
"เขากลับมาแล้วใช่ไหม?"
ฉินหลินหรงไม่อยากพูดจาไร้สาระกับโจวปิน เธอไม่เคยมีความรู้สึกดีๆ ให้นักเลงกระจอกที่คอยเดินตามก้นจ้าวฉู่หยุนคนนี้เลยแม้แต่น้อย
ต่อให้เมื่อก่อนโจวปินจะคอยประจบเอาใจฉินหลินหรงไม่หยุดหย่อน เธอก็ไม่เคยแม้แต่จะชายตามองตรงๆ สักครั้ง
ซ้ำยังคิดว่าโจวปินนี่แหละที่เป็นคนพาจ้าวฉู่หยุนเสียคน
พอเห็นฉินหลินหรงจ้องตาเขม็งขึ้นมากะทันหัน โจวปินก็ตกใจเหมือนกัน จึงตอบไปตามสัญชาตญาณ "กลับมาแล้ว"
"พวกนายกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่?"