กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ครู่ต่อมา พนักงานขายสาวก็ขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าออกไปซื้อแตงโมแช่เย็นกลับมาจริง ๆ แถมยังหั่นใส่จานยกมาเสิร์ฟให้อย่างดี
"ขอบใจนะคนสวย"
จ้าวฉู่หยุนเอ่ยขอบคุณพลางหยิบแตงโมขึ้นมากัดกินอย่างเอร็ดอร่อย โดยไม่สนใจสายตาคนรอบข้างเลยสักนิด
ทุกสายตาต่างพากันจับจ้องมาที่เขา อยากรู้เหลือเกินว่าหมอนี่จะซื้อห้องจริงไหม คงไม่ใช่ว่าพอกินแตงโมเสร็จแล้วจะสะบัดก้นหนีหรอกนะ
ถ้าเป็นแบบนั้นจริง นาฬิกาเรือนนี้ก็คงเป็นของเก๊ และรถนั่นก็คงยืมคนอื่นมาแหง ๆ
โดยเฉพาะกังจื่อที่ในใจเริ่มสวดภาวนาไปแล้ว "ซื้อไม่ไหวหรอก ไม่มีปัญญาซื้อแน่ ไอ้ลูกพี่ลูกน้องคนนี้มันขี้โม้อยู่แล้ว"
"เอิ๊ก~"
ท่ามกลางสายตาทุกคู่ จ้าวฉู่หยุนฟาดแตงโมไปสามชิ้น ก่อนจะเรอออกมาดังเอิ๊กพลางลูบท้อง "ค่อยสบายตัวหน่อย"