เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"มึงรีบไปตายเกิดใหม่รึไงวะ!"
"ไม่รู้หรือไงว่ากูขับรถอะไร! แค่รถหวู่หลิงหงกวงคันเดียวยังกล้ามาปาดหน้ากู ต่อให้กูต่อให้มึงสามนาทีแล้วจะทำไมวะ!"
"มีคนแซงรถกู ไม่คุยแล้ว วางสายก่อนล่ะ!"
จ้าวฉู่หยุนโยนโทรศัพท์ทิ้ง เตรียมจะประลองความเร็วชี้ชะตากับรถหวู่หลิงหงกวงคันนั้น
"ประธานจ้าวคะ แต่พวกเราไม่ได้รีบไปเกิดใหม่นะคะ!"
เย่เหวินอิ่งรีบคว้าที่จับเหนือศีรษะไว้แน่นพลางละล่ำละลักพูด นึกกลัวว่าจ้าวฉู่หยุนจะบ้าเลือดขึ้นมาจริงๆ เพราะคนคนนี้ถึงขั้นเคยทุบรถคนอื่นมาแล้ว อารมณ์คงไม่ได้ดีเด่มาจากไหนแน่
"วางใจเถอะ ฝีมือขับรถของผมน่ะระดับเทพ ถ้าไม่ติดว่าเปิดบริษัท ป่านนี้ไปเป็นนักแข่งรถมืออาชีพได้สบายๆ แล้ว"
ขณะที่จ้าวฉู่หยุนกำลังจะเหยียบคันเร่งมิด เย่เหวินอิ่งก็รีบร้องเตือนขึ้นมา "ประธานจ้าวคะ ผู้มีค่าดั่งทองพันชั่งไม่ควรนั่งใต้ชายคานะคะ!"
"หือ?"