เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่นานนัก มือถือในกระเป๋ากางเกงของจ้าวฉู่หยุนก็สั่นขึ้น
เขาหยิบขึ้นมาดู พลางเหลือบมองผู้อำนวยการหยางแวบหนึ่ง
ก่อนจะยิ้มพลางกรอกเสียงลงไป "รองอธิการบดีจางครับ ผมกำลังคิดจะโทรหาท่านอยู่พอดี ไม่นึกเลยว่าท่านจะโทรมาก่อน"
ปลายสายส่งเสียงหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดีนำมาก่อน
พอได้ยินว่า "7 นาทีขายได้เก้าสิบล้าน" รองอธิการบดีจางก็แทบไม่อยากเชื่อหู เขารู้สึกว่าการส่งหลานสาวเข้ามาทำงานในเล่อเถาเป็นการตัดสินใจที่ฉลาดหลักแหลมจริงๆ
ยิ่งไปกว่านั้น
ผู้รับผิดชอบกิจกรรมครั้งนี้ยังเป็นเย่เหวินอิ่งอีก ยิ่งทำให้รองอธิการบดีจางรู้สึกว่าจ้าวฉู่หยุนให้เกียรติตนอย่างยิ่ง
"เมื่อกี้ฉันเองก็เข้าไปแย่งซื้อมือถือชิงเฉิงของพวกเธอในเล่อเถามาเหมือนกันนะ"
รองอธิการบดีจางหัวเราะพลางเอ่ย "เสียดายที่คนแก่มือช้าไปก้าวหนึ่ง โมโหจนเกือบจะปาเมาส์ทิ้งอยู่รอมร่อ"