กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ฮั่นแน่ ฉลาดขึ้นนี่!"
จ้าวฉู่หยุนเหลือบมองแวบหนึ่ง ถ้าเป็นเมื่อก่อน เวลาจูเหม่ยถิงไม่เข้าใจอะไรขึ้นมา เธอจะต้องซักไซ้ไล่เลียงให้เคลียร์คัตเสมอ
หากมองตามมาตรฐานการทำงาน จูเหม่ยถิงอาจไม่ใช่เลขาฯ ที่ดีเด่นนัก แต่ตำแหน่ง "เลขาฯ มือหนึ่ง" ของเธอกลับเหนียวแน่นมั่นคงยิ่งกว่าใคร
พี่เหม่ยถิงส่งเสียง "ฮึ" ในลำคอเบา ๆ แล้วยิ้มอย่างภาคภูมิใจ
สองผู้ช่วยสาวที่นั่งเบาะหลังแต่แรกก็ชะโงกหน้ามาตั้งใจฟัง ตอนแรกก็ยังรู้สึกว่าปกติดีอยู่หรอก แต่ประโยคหลัง ๆ นี่พี่จูกำลังทำอะไรอยู่น่ะ?
ทั้งสองหันมาสบตากัน พี่จูกำลังอ้อนประธานจ้าวอยู่เหรอเนี่ย?
คุณพระช่วย!
ผู้หญิงวัยสี่สิบกำลังทำเสียงอ้อนเด็กหนุ่มวัยยี่สิบเนี่ยนะ?
"นี่พวกเรามารับรู้อะไรเข้าเนี่ย?"
"ต้องเป็นภาพลวงตา ไม่ก็หูฝาดไปเองแน่ ๆ!"