กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตลอดทางเต็มไปด้วยเสียงหยอกล้อและเสียงหัวเราะ
อันซีเมิ่งชอบบรรยากาศแบบนี้มาก เธอรู้สึกว่าจ้าวฉู่หยุนคนที่แสนคุ้นเคยกลับมาแล้ว
เขายังกะล่อน ยังหน้าหนา และยังคงไร้ยางอายเหมือนเดิมไม่มีผิด
เธอเองยังนึกแปลกใจ ว่าทำไมถึงไม่รู้สึกสนใจผู้ชายอย่างสวี่สีไป๋หรือหลี่เจ๋อโย่วเลยสักนิด
ทั้งที่พวกเขาทั้งสุภาพเรียบร้อย เป็นการเป็นงาน แถมยังมีความเป็นสุภาพบุรุษออกปานนั้น!
ไม่เหมือนไอ้คนกะล่อนคนนี้เลยสักนิด ตอนเอาผลไม้มาให้เมื่อก่อนก็ทำตัว "เอาแต่ใจ" ไร้เหตุผลสิ้นดี
"กริ๊งๆๆ"
"แม่คะ ไม่ต้องโทรมาแล้วนะ หนูใกล้จะถึงบ้านแล้วเนี่ย"
พอวางสาย อันซีเมิ่งก็ถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญา นี่เป็นสายที่สามแล้วที่เธอได้รับระหว่างทาง
จ้าวฉู่หยุนส่ายหน้ายิ้ม ๆ