เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ความจริงแล้ว กับอันซีเมิ่งนั้น จ้าวฉู่หยุนให้ความสำคัญกับความรู้สึกทางใจมากกว่า เขาจึงยังไม่ได้ผลีผลามลงมือเสียที
ชาติก่อน อันซีเมิ่งก็เคยปฏิเสธจ้าวฉู่หยุนเหมือนกัน แต่ตอนนั้นก็เป็นเพราะเขาทำตัวเสเพลเกินไปจริง ๆ
สมัยเรียนมหาวิทยาลัย มีเงินก้อนโตถึงเจ็ดแสนหยวนติดตัว จะไม่ให้เสเพลได้อย่างไรเล่า
ที่แปลกก็คือ สมัยมหาวิทยาลัย อันซีเมิ่งมักจะทำท่าไม่สนใจไยดีจ้าวฉู่หยุน เจอกันทีไรก็ตราหน้าเขาว่า "ไอ้ผู้ชายสารเลว" ทุกคำ
ทว่าพอเรียนจบ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่กลับสนิทสนมขึ้นมาบ้าง อาจเป็นเพราะไม่มีฉินหลินหรงคั่นกลางแล้ว
บางครั้งเวลาไปกินข้าวด้วยกัน อันซีเมิ่งถึงกับแย่งจ่ายเงิน เพราะกลัวว่าเขาจะมีเงินไม่พอใช้ ก็ใครใช้ให้เงินเดือนของจ้าวฉู่หยุนมันน้อยนิดขนาดนั้นกันล่ะ
ยิ่งไปกว่านั้น