เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ครับ รองอธิการบดีจาง"
จ้าวฉู่หยุนยอมรับตรง ๆ "แต่ชิงเฉิงเทคโนโลยีก็แค่โรงงานเล็ก ๆ แถมตอนนี้ยังไม่มีผลงานอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน ผมก็เลยเขิน ๆ ที่จะเอามาพูดกับทางมหาวิทยาลัยน่ะครับ"
รองอธิการบดีจาง :
ทั้งสามคนหันมาสบตากันตาค้าง สีหน้าพิลึกพิลั่น ดูคล้ายคนท้องผูกชอบกล
"โรงงานกินพื้นที่ตั้งห้าร้อยหมู่ มีชื่อติดโผระดับมณฑล พอหลุดจากปากเธอ ดันกลายเป็นโรงงานเล็ก ๆ ไปซะได้"
"เธอเนี่ยเก่งเรื่องแกล้งทำเป็นถ่อมตัวจริงเชียว!"
เดิมทีเป็นเรื่องน่ายินดีแท้ ๆ อธิการบดีเหลียงยังกะว่าจะเอ่ยปากชมเสียหน่อย
แต่ตอนนี้กลับรู้สึกอึดอัดจุกอกไปหมด
เขาจิบชาไปหนึ่งอึกเพื่อปรับอารมณ์ "ชิงเฉิงเทคโนโลยีถือเป็นธุรกิจของนักศึกษา สมควรต้องเข้าสังกัดศูนย์สตาร์ตอัปของมหาวิทยาลัยให้ถูกต้อง"
เรื่องนี้แน่นอนอยู่แล้ว