เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จิ้งจอกเฒ่าอย่างเฉินเจี้ยนกั๋วใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง พอจะจับเค้าลางอะไรได้บ้าง แต่ก็ยังคิดไม่ตกอยู่ดี
ตามหลักแล้ว อู๋ถงแคปิตอลไม่ได้ขัดสนเงินแค่ไม่กี่ล้านหยวนนี้เลย และประธานจ้าวก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องดึงเรื่องยื้อเงินไว้
เหล่าเฉินเหลือบมองลูกสาวพลางเอ่ยอย่างมีความหมาย "ลูกโทรหาประธานจ้าว ลองถามเขาดูหน่อยเถอะ"
"ขืนพวกเธอสองคนยังมัวเล่นแง่กันอยู่ หงเจี้ยนคงได้พังแน่"
"คะ!?"
เฉินชูเซี่ยจ้องมองผู้เป็นพ่อด้วยความสงสัย
เหล่าเฉินยิ้มเจื่อนพลางส่ายหน้า
คราวนี้เฉินชูเซี่ยเริ่มเข้าใจความนัยขึ้นมาบ้าง แต่เธอก็ยอมก้มหัวให้เขาไปแล้วนี่นา
แถมยังไปเฝ้าที่ไซต์งานทุกวัน คอยจับตาดูความคืบหน้าและคุณภาพงานก่อสร้าง ไม่กล้าปล่อยผ่านเลยแม้แต่น้อย
ถึงขั้นที่ในวันเซ็นสัญญา เธอยังยอมลดราคาลงมาให้เองด้วยซ้ำ