เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้าวฉู่หยุนเอ่ยถามอย่างสบายอารมณ์ "พี่หวาง การตกแต่งบ้านของผมเป็นยังไงบ้างครับ"
หวางไข่เฟิงพยักหน้ารับ
ห้องชุดขนาดกว่าสี่ร้อยตารางเมตรนี้ถูกทุบทะลุถึงกันทั้งหมด นอกจากผนังรับน้ำหนักแล้ว ส่วนไหนทุบได้ก็รื้อออกหมด ยิ่งอยู่บนชั้นยี่สิบหกแถมยังเปิดรับวิวโล่งกว้าง ต่อให้แค่ฉาบปูนเปลือยทับก็ยังดูมีสไตล์ได้เลย
จ้าวฉู่หยุนคิดว่า ในเมื่ออุตส่าห์ตามมาด้วยกัน ก็ควรเตือนให้ซื้อบ้านเก็บไว้สักหน่อย ถือเป็นสวัสดิการอย่างหนึ่งก็แล้วกัน
แม้ว่าด้วยฐานะระดับหวางไข่เฟิงแล้ว อาจไม่จำเป็นต้องให้เตือนเลยก็ตาม
"พี่หวาง รีบซื้อห้องข้าง ๆ พี่ด้วยสิครับ แล้วทุบทะลุแบบผมไปเลย ยังไงเงินของพี่ก็ใช้ไม่หมดอยู่แล้ว"
จ้าวฉู่หยุนเรียกค่าความหมั่นไส้มาเต็มพิกัด ก่อนจะหันไปยิ้มให้จูเหม่ยถิงแล้วพูดว่า "พี่เหม่ยถิง พี่เองก็ซื้อห้องใหญ่ ๆ ไว้สักห้องสิครับ"