กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"อาสาวคะ แล้วพวกเราต้องบอกแม่ก่อนไหม"
หวงเยว่ซูถามพลางกดเบอร์โทรศัพท์
หวงลั่วจิ้งคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ช่างเถอะ ถ้าเกิดเขาไม่มาขึ้นมา แม่เธอจะไม่ดีใจเก้อเหรอ"
เธอรู้ซึ้งดีว่าหลิวชุ่ยซีเฝ้ารอให้ลูกชาย "กลับบ้าน" มากขนาดไหน
ที่จริงความกังวลของหวงลั่วจิ้งก็ถูกแล้ว การที่จ้าวฉู่หยุนจงใจรอจนถึงเวลากินข้าวถึงค่อยมา มีเจตนาจะมาหาเรื่องระบายอารมณ์อยู่บ้างจริง ๆ
คงเพราะในใจเขามีความคับแค้น ส่วนจะแค้นใครนั้น
อาจเป็นหลิวชุ่ยซี อาจเป็นจ้าวเจี้ยนเซ่อ หรืออาจเป็นหวงเยวี่ยจิ้น
หรืออาจเป็นทุกคน
"ปี๊น~ ปี๊น~"
สิบนาทีต่อมา จ้าวฉู่หยุนขับรถบีเอ็มดับเบิลยู X5 มาจอดเทียบข้างหวงลั่วจิ้งอย่างนุ่มนวลแล้วบีบแตรไปสองที วันนี้เขาไม่มีกะจิตกะใจจะแกล้งใคร