เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คิดไม่ถึงว่าหลิวไข่จะสะบัดตัวหลุดออกมา ก่อนพูดด้วยสีหน้าจริงจังขั้นสุด "ฉู่หยุน อันซีเมิ่งเป็นผู้หญิงที่ดีจริง ๆ นายจะจับปลาสองมือไม่ได้นะ ทำแบบนี้มันทำร้ายเธอชัด ๆ"
"นายจะไปทำตัวเฮงซวยใส่ผู้หญิงคนอื่นฉันไม่ว่า แต่กับอันซีเมิ่ง นายทำลงคอเหรอ?"
จ้าวฉู่หยุนแปลกใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าหลิวไข่จะแคร์อันซีเมิ่งขนาดนี้
แต่ต่างฝ่ายต่างก็เป็นผู้ชายเฮงซวยเหมือนกัน แล้วผู้ชายเฮงซวยจะมาบีบคั้นผู้ชายเฮงซวยด้วยกันไปทำไมล่ะ?
"นายยังชอบอันซีเมิ่งอยู่ใช่ไหม?"
"เหอะ"
พอได้ยินประโยคนี้ หลิวไข่ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแค่นยิ้มอย่างขมขื่น "เธอไม่ได้ชอบฉันนี่"
ความคิดของผู้ชายเป็นยังไงต่างฝ่ายต่างรู้ไส้รู้พุงกันดี ไม่มีใครปิดใครมิด อีกอย่างตรงนี้ก็ไม่มีคนอื่น พูดโกหกไปก็ไร้ประโยชน์
จ้าวฉู่หยุนพยักหน้ารับเงียบ ๆ ไม่ได้ออกความเห็นอะไร