กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"เฮ้อ~"
จ้าวฉู่หยุนถึงได้ถอนหายใจโล่งอก เขาไม่ได้กลัวว่าเซียวเล่อจะ "ปากโป้ง" จริง ๆ หรอก เพียงแต่ขี้เกียจอธิบายเท่านั้น
เรื่องพรรค์นั้น ขอแค่ไม่ได้ถูกจับได้คาหนังคาเขา ให้ตายก็ไม่ยอมรับเสียอย่างก็สิ้นเรื่อง
ช่ายเล่อฉีก็ชะลอฝีเท้าลงตาม เอาแขนสะกิดเขาเบา ๆ พลางรำพึงเสียงแผ่ว "ดาวมหา'ลัยก็คือดาวมหา'ลัยจริง ๆ นั่นแหละ"
"หืม?"
จ้าวฉู่หยุนหยุดเดินแล้วหันไปมองช่ายเล่อฉีอย่างพินิจ ช่ายเล่อฉีชะงักไปนิดหนึ่ง "อย่ามองฉันแบบนั้น เรื่องอื่นฉันไม่กล้าพูดหรอกนะ แต่หลักการที่ว่าเมียเพื่อนห้ามแตะเนี่ย ฉันเข้าใจดีน่า"
จ้าวฉู่หยุนพยักหน้า "เซียวเล่อก็ไม่เลวเหมือนกันนี่"
สองหนุ่มคาบบุหรี่เดินตามหลัง หากมองจากด้านหลังแล้ว เซียวเล่อกับอันซีเมิ่งถือว่ากินกันไม่ลงจริง ๆ