กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"เป็นไงบ้างล่ะ"
พานหรูเอ่ยถามด้วยสีหน้าเย้ายวน "คุณเพื่อนนักศึกษาจ้าวฉู่หยุน ตอนนี้ใจกล้าขึ้นมาบ้างหรือยังคะ"
"ปัดโธ่เว้ย!"
จ้าวฉู่หยุนดึงพานหรูเข้ามากอดไว้ พลางถามเสียงเข้ม "ต้องแค่ไหนถึงจะเรียกว่าใจกล้าฮะ"
พานหรูยกสองแขนขึ้นคล้องคอเขาไว้ แล้วกระซิบข้างหู "ก็ทำเรื่องที่คุณอยากทำตอนนี้สิคะ"
"ตอนนี้ฉันแค่อยากกลับหอไปนอนโว้ย"
จ้าวฉู่หยุนแกะมือพานหรูออก จากนั้นก็ลุกขึ้นบอกลาช่ายเล่อฉี แล้วเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามองอีกจริง ๆ
"ช่างไม่รู้ค่าของดีเอาเสียเลย"
พี่เล่อฉีมองพานหรูพลางลอบถอนหายใจอยู่ในใจ
"ผู้หญิงสวยขนาดนี้ เขาทิ้งไปดื้อ ๆ แบบนี้เลยเนี่ยนะ"