เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตกค่ำ ราวกับมีผีดลใจให้จ้าวฉู่หยุนแวะไปที่บาร์ 1970 อาจเป็นเพราะเรื่องของอันซีเมิ่ง
กิจการของ 1970 ยังคงคึกคักเหมือนเคย เฉินหงเฟินเดินวุ่นไปทั่วบาร์ ทักทายแทบจะทุกโต๊ะ พอเจอแขกที่คุ้นเคยก็แวะชนแก้วด้วยสักแก้ว
ทันทีที่จ้าวฉู่หยุนโผล่มาที่ประตู เธอก็รีบปรี่เข้ามาต้อนรับ พลางส่งยิ้มทัก "ประธานจ้าว"
จ้าวฉู่หยุนสะดุ้งโหยง กวาดตามองรอบบาร์ "พี่ก็ไม่ได้เปลี่ยนไปทำอาชีพอื่นนี่"
"เชี่ย แกเห็นแม่เป็นมาม่าซังหรือไงยะ?"
เฉินหงเฟินกวาดสายตามองจ้าวฉู่หยุนตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะแกล้งตีหน้าขรึมถาม "วันนี้ลมอะไรหอบแกมาล่ะ?"
จ้าวฉู่หยุนเบ้ปาก "ผมมาดื่มเหล้าก็จ่ายเงินนะ ป้าไม่ได้มาหรอกใช่ไหมเนี่ย?"
"ป้าของแม่จะมามะรืนนี้ย่ะ"
เฉินหงเฟินบิดสะโพกเดินตรงไปที่เคาน์เตอร์บาร์
จ้าวฉู่หยุนส่ายหัว พลางคิดในใจว่าผู้หญิงคนนี้ต้องเข้าสู่วัยทองก่อนกำหนดแน่ ๆ