กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิวไข่เห็นท่าไม่ดีก็สะกิดกัวเจียเหว่ยที่กำลังยืนอึ้ง แล้วใส่เกียร์หมาโกยแน่บ วิ่งเร็วยิ่งกว่ากระต่ายตื่นตูม
พวกอาจื้อเองก็หัวไว มุดหายวับเข้าไปในฝูงชนทันที
จ้าวฉู่หยุนหันหลังทำเนียนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น โดยมีพวกหยางเฉินคอยยืนบังให้
มีเพียงหวังซวี่ตงที่ยังยืนเอ๋ออยู่ที่เดิม ทำอะไรไม่ถูก
นึกไม่ถึงว่าตำรวจวัยสี่สิบกว่านายหนึ่งจะเล็งจ้าวฉู่หยุนไว้ก่อนแล้ว เขาเหลือบมองหยางเฉินแวบหนึ่ง ก่อนจะก้าวขึ้นมาขวางหน้า "ตีกันเสร็จแล้วคิดจะชิ่งเหรอ?"
จ้าวฉู่หยุนชะงักฝีเท้า หันกลับไปมองนายตำรวจ พลางคิดจะแถเอาตัวรอดว่าตัวเองไม่ได้ลงไม้ลงมือ ยังไงเสียยุคนี้ก็แทบไม่มีกล้องวงจรปิดอยู่แล้ว
แต่ตอนนั้นเอง ตำรวจคนเดิมก็พูดดักคอขึ้นมา "เป็นลูกผู้ชายกล้าทำก็ต้องกล้ารับ!"