กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ท่ามกลางเสียงซุบซิบนินทาและการชี้นิ้วมองของฝูงชนที่มุงดู หวังซวี่ตงตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาอย่างทุลักทุเล เลือดไหลกบทั้งจมูกและมุมปาก เสี่ยวฟางถือทิชชู่ทำท่าจะเข้าไปช่วยเช็ดให้เขา
หวังซวี่ตงปัดมือเธอทิ้งทันที "ไม่ต้องมาเช็ด!"
เสี่ยวฟางมีใบหน้าออกไปทางเย้ายวนอยู่แล้ว พอยิ้มก็ยิ่งดูยั่วเย้าขึ้นไปอีก
ภาพที่เธอไปยืนคุยเล่นหัวเราะร่ากับผู้ชายคนอื่น หวังซวี่ตงเห็นมาจนชินตาแล้ว
เพราะเรื่องพรรค์นี้ทำให้ทั้งคู่ทะเลาะกันมาแล้วหลายหน ทุกครั้งหลังมีปากเสียง เสี่ยวฟางจะยอมสงบเสงี่ยมลงได้ไม่กี่วัน แต่พ้นจากนั้นก็กลับไปเป็นเหมือนเดิม
ยิ่งมาโดนคนอื่นอัดจนน่วมต่อหน้าแฟนตัวเองแบบนี้ เขายิ่งรู้สึกอับอายขายหน้าสิ้นดี หวังซวี่ตงคว้าทิชชู่มาเช็ดลวก ๆ สองสามทีก่อนจะเดินหนีไป