กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้าวฉู่หยุนอยู่คุยเรื่องเล่อเถากับทีมของจางเจ๋อจวินที่บริษัทจนถึงทุ่มหนึ่งถึงได้แยกย้าย ตอนนี้เขากำลังนั่งซดซุปเซี่ยงจี้แพะอยู่ในร้านอาหารแห่งหนึ่ง
โบราณว่าไว้ กินอะไรก็บำรุงอย่างนั้น
"โคตรไม่อร่อยฉิบหายเลยโว้ย!"
จ้าวฉู่หยุนบ่นพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะกลั้นใจกระดกจนหมดเกลี้ยง แล้วเรอเอิ๊กใหญ่ออกมาพลางเอ่ยถาม "เถ้าแก่ ที่ร้านมีซุปอะไรอีกบ้าง"
เถ้าแก่วัยห้าสิบกว่าเหลือบมองจ้าวฉู่หยุนแวบหนึ่ง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจสุดขีด "คนหนุ่มน่ะ ต้องรู้จักเพลาๆ ลงบ้างนะ"
"เถ้าแก่ ถ้าทุกคนเพลาๆ กันหมด ซุปจู๋แพะซุปจู๋วัวของคุณจะขายให้ใครล่ะ"
จ้าวฉู่หยุนหัวเราะร่า พลางโยนบุหรี่ให้เถ้าแก่หนึ่งมวน "ตอนหนุ่มๆ เถ้าแก่เองก็คงหล่อเหลาเอาการ เจ้าชู้ประตูดินไม่เบาเลยใช่ไหมล่ะ"
"โฮะๆ"