เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้าวฉู่หยุนเพิ่งขับรถมาถึงมหาวิทยาลัย อันซีเมิ่งก็โทรเข้ามาพอดี ปลายสายส่งเสียงใสถามขึ้น "จ้าวฉู่หยุน ตอนนี้นายอยู่ที่ไหนเหรอ"
ปลายสายยังมีเสียงส้นรองเท้าดัง "ตึก ตึก ตึก" เหมือนกำลังเดินขึ้นลงบันได ดูท่าอันซีเมิ่งคงแอบมาคุยตรงโถงบันได ชัดเจนว่ากำลังหลบฉินหลินหรงอยู่
จ้าวฉู่หยุนยิ้ม "ฉันอยู่บนอวกาศ กำลังจะเด็ดดาวลงมาให้เธอสักดวง"
"คิกๆๆ..."
ได้ยินมุกเลี่ยนหูขนาดนั้น อันซีเมิ่งก็หลุดขำออกมา เธอเอามือป้องโทรศัพท์พลางเหลือบมองขึ้นไปชั้นบน แล้วเอ่ยถาม "พรุ่งนี้ต้องเข้าเรียนแล้ว นายกลับมาที่มหาวิทยาลัยหรือยัง"
ความจริงอันซีเมิ่งก็รู้ดีว่าจ้าวฉู่หยุนจะเข้าเรียนหรือไม่ก็ไม่ได้สำคัญอะไร เธอแค่หาข้ออ้างโทรหาเขาเท่านั้น
"ฉันใกล้ถึงใต้หอพักของเธอแล้ว มีของขวัญจะให้เธอด้วยนะ"
จ้าวฉู่หยุนหักพวงมาลัยเลี้ยว ผู้หญิงที่ทำให้เขาเต็มใจยอมควักกระเป๋าจ่ายให้ในตอนนี้ คงมีแค่สองคนเท่านั้น