เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"พวกเรายังมีรูมเมตอีกคนออกไปซื้อผลไม้มาให้พวกพี่ด้วยนะ"
หลิวไข่รู้สึกว่าจ้าวฉู่หยุนเป็นคนประเภทเดียวกับตน อย่างน้อยก็ไม่ทำตัวเด๋อด๋าชวนขายหน้าเหมือนพวกหวังซวี่ตง
"ว้าว รุ่นน้องเอาใจเก่งจังเลยนะ"
หลิวซินเอ่ยแซวพลางยิ้มหวาน ทำเอาเหอเลี่ยงกับพวกหวังซวี่ตงหน้าแดงขึ้นมาทันควัน
จอมตะกละตัวน้อยยังคงวางมาดรุ่นพี่อย่างได้ใจ "รุ่นน้องทั้งหลาย หูต้ายินดีต้อนรับพวกเธอนะ"
จังหวะนั้นเอง จ้าวฉู่หยุนก็เดินถือแตงโมผ่าซีกชิ้นโตกับองุ่นอีกสองสามพวงเข้ามา ในปากยังคาบบุหรี่ไว้ตัวหนึ่ง "รุ่นพี่ครับ รุ่นน้องคิดถึงบ้านแล้ว พวกพี่ไม่อยากสร้างบ้านให้พวกเราสักหลังเหรอครับ"
คนทั้งสองฝั่งหันขวับไปมองจ้าวฉู่หยุนพร้อมกัน สีหน้าของแต่ละคนดูน่าสนใจขึ้นมาทันที พวกหลิวไข่รู้สึกว่าสถานการณ์เริ่มพลิกกลับมาแล้ว
ที่ไหนจะมีผู้ชายโดนผู้หญิงหยอกเอาฝ่ายเดียว ความรู้สึกแบบนั้นมันน่าอึดอัดเกินไป
"จ้าวฉู่หยุน!?"
สี่สาวต่างพากันประหลาดใจ มันจะบังเอิญเกินไปแล้ว หลิวซินจึงเอ่ยรับมุกอย่างใจกล้า "รุ่นพี่จะสร้างบ้านให้เธอเอง"