เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันต่อมา จ้าวฉู่หยุนออกไปตัดผม ร้านตัดผมแถวนี้กระจุกตัวกันอยู่ในตรอกแคบ ๆ แห่งหนึ่ง แถมในตรอกยังมีร้านตู้เกมอยู่อีกสองสามร้าน ซึ่งเป็นสถานที่ที่เขาชอบมาที่สุดตอนเรียนมัธยมปลาย
พอเดินเข้ามาในตรอกแคบ จ้าวฉู่หยุนก็หวนนึกถึงความหลังมากมาย ตอนเดินผ่านร้านตู้เกม เขายังหยุดฝีเท้าแล้วชะโงกหน้ามองเข้าไปข้างใน
หน้าตู้เกมทุกเครื่องมีคนนั่งเล่นอยู่ ด้านหลังยังมีเด็กหนุ่มรุ่นกระทงยืนมุงกันอยู่อีกหลายคน
เด็กพวกนี้น่าจะเงินค่าขนมหมดแล้ว ทำได้แค่มองให้พอหายอยาก หรือไม่ก็กำลังยืนรอตู้ว่าง
"คนยังแน่นเหมือนเดิมเลยแฮะ"
จ้าวฉู่หยุนพึมพำกับตัวเอง
"ฉู่หยุน มาตัดผมเหรอจ๊ะ?"
หญิงสาววัยยี่สิบกว่าปีหน้าตาธรรมดา หางตามีไฝดำสะดุดตา เธอไว้ผมดัดลอนใหญ่ย้อมสีทองอร่าม กำลังยืนเรียกลูกค้าอย่างกระตือรือร้นอยู่หน้าร้าน
"ครับ"
จ้าวฉู่หยุนยิ้มตอบ