กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 332 อันอันไม่ผิด
สวี่เวยหลานเลิกคิ้วถาม “ผิดตรงไหนล่ะ?”
อันอันมองผิงผิง ส่งสายตาให้ผิงผิงช่วย
ผิงผิงเดินเข้าไปหา “อันอันไม่ผิด เป็นเขาเองที่อยากเล่นกับพวกเรา เราตกลงกันแล้วว่าจะเล่นยังไง เขาโง่เองที่ไปนั่งทับ จะโทษอันอันไม่ได้”
พออันอันได้ยินผิงผิงบอกว่าตัวเองไม่ผิด ดวงตาก็เป็นประกาย แทบจะกระโดดเข้าไปกอดหอมพี่ชายอยู่แล้ว
สวี่เวยหลานอดขำไม่ได้ “อันอันของพวกเราไม่ผิด อันอันจำไว้นะลูก ถ้าหนูไม่ผิด ก็ไม่ต้องยอมรับผิด เข้าใจไหม?
เรื่องในวันนี้เป็นเพราะแม่ของโก่วตั้นทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ คิดจะข่มขู่แม่ ให้แม่ชดใช้อะไรบางอย่างให้เขา”
อันอันไม่เข้าใจ “อยากได้ของก็ต้องหาเงินซื้อเองสิ มีสิทธิ์อะไรมาเอาจากแม่”
สวี่เวยหลานอธิบายอย่างใจเย็น “เพราะมีบางคนที่อยากได้มาโดยไม่ต้องลงแรงไงลูก เอาแต่คิดจะเอาเปรียบคนอื่น”
ผิงผิงขมวดคิ้วพูด “คุณป้าคนนี้นิสัยไม่ดี เถี่ยตั้นก็นิสัยไม่ดี น้องจะไม่เล่นกับโก่วตั้นแล้ว”