กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 192 ผางต้าหลงตายแล้ว
สวี่เวยหลานฟังแล้วก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบ ขนลุกซู่ไปทั้งตัว ขยะสังคมพรรค์นี้ซ่อนตัวได้แนบเนียนถึงเพียงนี้ได้อย่างไร
แถมยังแฝงตัวอยู่ในโรงเรียนมาตลอดอีก
เมื่อถึงหน้าประตูบ้าน
ฉินเยี่ยนและสวี่เวยหลานก็ลงจากรถ
เจี่ยเหมยเตรียมอาหารไว้เต็มโต๊ะรอพวกเขากลับมา วันนี้พ่อฉินก็อยู่ด้วย เพียงแต่บรรยากาศในบ้านค่อนข้างตึงเครียดเล็กน้อย
สวี่เวยหลานรู้ดีว่าการที่เธอไปกวนน้ำให้ขุ่นในเรื่องนี้ อาจจะไปขัดผลประโยชน์ของใครเข้า และพ่อฉินก็น่าจะรู้ว่าคนคนนั้นคือใคร
เธอไม่ได้รู้สึกกระวนกระวายใจแต่อย่างใด กลับทิ้งตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามกับฉินกั๋วชิ่งด้วยสีหน้าเรียบเฉย “พ่อคะ...”
เมื่อฉินกั๋วชิ่งเห็นสวี่เวยหลานมีสีหน้าเรียบเฉย สีหน้าของเขาก็ไม่ได้มีความเปลี่ยนแปลงใดๆ
พอเฉียนชิวเสวี่ยนั่งลง เธอก็ตวัดสายตามองเขาอย่างดุดัน “ทำอะไรน่ะ? ทำหน้าบึ้งตึงให้ใครดู! คุณจงใจจะทำให้เวยหลานกลัวใช่ไหม!