เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 185 สวี่เทียนหมิงพาคนมาที่บ้าน
สวี่เวยหลานราวกับมองออกถึงความกังวลของเธอ “หาคนนอกมาดูแล ยังไงก็ไม่น่าไว้ใจเท่ากับให้แม่แท้ๆ มาดูแลหรอก พี่วางใจเถอะ พี่ใหญ่ของฉันก็ไม่ได้โง่นะ
ญาติปลิงดูดเลือดพวกนั้นของพี่ทำอะไรเขาไม่ได้หรอก”
“อีกอย่างตอนนี้พี่ก็แข็งแกร่งขึ้นแล้ว จะกลัวอะไรอีกล่ะ พวกเราล้วนเป็นกำแพงที่แข็งแกร่งคอยหนุนหลังพี่นะ”
“ยังมีฉันด้วยนะ พี่สะใภ้”
สวี่เชียนเดินเข้ามาในประตู แล้วก็รับคำ
ประโยคก่อนหน้านี้เธอไม่ได้ยิน แต่ก็พอจะเดาได้ว่าสวี่เวยหลานพูดว่าอะไร จึงรับคำอย่างไม่ลังเล
กู้หยามีแววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความซาบซึ้งใจ “เวยหลาน เชียนเชียน ขอบใจพวกเธอมากนะ ที่ได้เจอพวกเธอ นับเป็นบุญวาสนาที่ฉันสั่งสมมาตั้งแต่ชาติที่แล้วจริงๆ”
เธอไม่ได้พูดประโยคแบบนี้เป็นครั้งแรก
สวี่เวยหลานหัวเราะ “ครอบครัวเดียวกันจะมาพูดอะไรแบบนี้ล่ะ ลูกของพี่ก็เป็นหลานชายคนโตของพวกเราไง พวกเราก็ต้องตามใจสิ”