กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 155 ฉันก็คือหุ่นเชิดของแม่
หลี่คังไห่กอดเหอชิงไต้แน่นขึ้น “ไม่นะ! ชิงไต้ อย่าเลย ฉันขาดเธอไม่ได้ ฉันไม่เลิก! ไม่เลิกเด็ดขาด!”
“ฉันรับรองกับเธอ เธอให้อภัยฉันเถอะ ดีไหม? ฉันจะกลับบ้านเดี๋ยวนี้ เดี๋ยวนี้เลย... ฉันจะให้แม่ของฉันอธิบายเรื่องนี้ให้เธอฟัง!”
แววตาของเหอชิงไต้เต็มไปด้วยความเย็นชา หล่อนผลักเขาออกจากอ้อมกอด จากนั้นก็ดึงเสื้อคลุมมาสวมอย่างใจเย็น แล้วเดินจากไปอย่างเด็ดเดี่ยว
หลี่คังไห่อยากจะตามไป แต่ตอนนี้มีเพื่อนนักเรียนหลายคนกอดหนังสือเดินไปเรียนกันแล้ว ขืนพวกเขายังทำแบบนี้ คงดูไม่จืด เขาจึงต้องอดทนไว้
ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าเขาอยากจะได้รับการให้อภัยจากเหอชิงไต้ เขาต้องให้แม่มาขอโทษหล่อนด้วยตัวเอง ให้คำอธิบายกับหล่อน
เขาโกรธมากจริงๆ! โกรธมาก!
ส่วนทางด้านเจิ้งฮุ่ยที่อยู่ในโรงพยาบาล วันนี้อารมณ์ของเธอดีมาก
หนึ่งเป็นเพราะเธอจับจุดอ่อนของเหอชิงไต้ได้แล้ว สองคือเธอจ้างคนไปย่ำยีนังตัวดีนั่น
ขอแค่เรื่องสำเร็จ ผู้หญิงคนนี้กับคังไห่ก็เป็นอันหมดหวัง