กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 142 ตัดไม่ขาด สางไม่หลุด
“รู้ไหมว่าพวกเราเป็นคนของใคร พวกเราเป็นคนที่พี่หลงคุ้มครองอยู่นะเว้ย! ไอ้หมาไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!”
คำพูดนี้เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบามาก
แต่หลี่กั๋วจู้กลับได้ยินอย่างชัดเจน
ร่างกายของเขาแข็งทื่อไปทันที
สวี่คานล่านเองก็ตกใจกลัวเช่นกัน รีบล้วงเงินหนึ่งหยวนออกมาให้อีกฝ่าย อีกฝ่ายถึงยอมปล่อยพวกเขาไป
หลี่กั๋วจู้ถลึงตาใส่สวี่คานล่านด้วยความโมโห “สมองเธอมีปัญหาหรือเปล่า แบงก์ปลอมนั่นไม่ใช่เงินที่เราให้ไปสักหน่อย!
ทำไมเธอถึงยอมรับแล้วยังให้เงินเขาไปอีก!”
สวี่คานล่านมองหลี่กั๋วจู้ที่ใช้อารมณ์วู่วาม แล้วเกลี้ยกล่อม “กั๋วจู้ เรื่องเล็กน้อยแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้ เรามาที่นี่เพื่อทำอะไร”
“นายอย่าลืมสิ ในอนาคตเงินสิบหยวนนี้ จะกลับมาอยู่ในกระเป๋าของเราเป็นเท่าตัวเลยนะ”