เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 140 ยื้อยุด
เหยาจิ่งเฉิงเห็นสวี่เวยหลานมองตัวเองอย่างเหม่อลอย มุมปากก็ยกขึ้น “ทำไม ดีใจจนโง่ไปเลยหรือไง หรือว่ายังโกรธฉันอยู่
เมื่อกี้ตอนที่เธอประลองกับหลี่คังไห่ตรงนั้น ฉันไม่ได้มา เพราะมัวแต่ยุ่งกับการทดลองอยู่น่ะ
นี่ไง อาจารย์เพิ่งกลับมา เอาวิธีแก้โจทย์ของเธอมาให้ฉันดู ฉันคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าคนที่แก้โจทย์แบบนี้ได้จะเป็นเธอ!”
สวี่เวยหลานรีบยกมือสองข้างยอมแพ้ทันที “วิธีของฉันถึงจะแตกต่างออกไป แต่ก็ไม่มีปัญหาแน่นอน พี่อย่ามาสอนฉันเลยนะ
ฉันไม่สนใจฟิสิกส์หรอก แล้วก็จะไม่ย้ายคณะด้วย ว่าแต่คณะฟิสิกส์มีสาวน้อยอัจฉริยะอยู่คนหนึ่ง พี่ต้องสนใจแน่ๆ พี่อยากสอน ก็ไปสอนหล่อนสิ”
เหยาจิ่งเฉิงร้องไห้ไม่ออกหัวเราะไม่ได้ “นี่เธอทำหน้าอะไรน่ะ ตอนเด็กๆ เธอยังชอบตามตื๊อให้ฉันอธิบายโจทย์ให้ฟังอยู่เลย ตอนนี้กลับรำคาญฉันซะแล้ว”
สวี่เวยหลานหัวเราะแหะๆ “พรสวรรค์ของฉันไม่ได้อยู่สายวิทย์จริงๆ นะ! พี่ใหญ่ พี่ไม่สงสัยเรื่องสาวน้อยอัจฉริยะคณะฟิสิกส์คนนั้นเลยหรือ”
เหยาจิ่งเฉิงขมวดคิ้ว “ใครหรือ”
“เซี่ยหลิง”