กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 128 หลี่อ้ายฮวาออกจากคุกแล้ว
เมื่อถังเสี่ยวหรงได้ยินดังนั้น ดวงตาก็เป็นประกาย “คุณซุนบอกว่ามันเหม็นนิดหน่อย เธอไม่รู้สึกว่าเหม็นจริง ๆ เหรอ? รู้สึกว่าหอมเหรอ?”
เจียงหวันพยักหน้า พลางดึงถังเสี่ยวหรงเข้าไปในห้อง
ซุนจิ้งมองดูการกระทำของเจียงหวัน แล้วขมวดคิ้ว “เจียงหวัน เธอชอบกลิ่นนี้ แต่พวกเราไม่ชอบนะ เธอจะออกไปกินข้างนอก แล้วเธอดึงเธอกลับเข้ามาทำไม?”
ทว่าเจียงหวันกลับมองเธออย่างเย็นชา “ถ้าจะพูดถึงความเหม็น ปากของใครจะเหม็นเท่าปากของแกล่ะ?”
อันที่จริงซุนจิ้งไม่อยากไปยุ่งกับเจียงหวัน เพราะดูออกว่าเจียงหวันเป็นคนเมืองจิงโดยกำเนิด ฐานะทางบ้านก็ดูจะดีไม่น้อย
ตอนนี้เธอมาทำให้ตัวเองอับอายต่อหน้าคนอื่น เธอชักจะทนไม่ไหวแล้ว “แกหมายความว่ายังไง?”
เจียงหวันแค่นหัวเราะเย็นชา “ฉันหมายความว่ายังไงน่ะเหรอ? แกรู้อยู่แก่ใจดี เมื่อกี้แกพูดอะไร พวกเราได้ยินหมดแล้ว!
แกเรียนหนังสือไปลงกระเพาะหมาหมดแล้วหรือไง? แกเป็นพวกป้าช่างเมาท์ในหมู่บ้านหรือไง ถึงได้ชอบนินทาชาวบ้านขนาดนี้!”
ซุนจิ้งเข้าใจในทันทีว่าทำไมเจียงหวันถึงพุ่งเป้ามาที่ตัวเอง ที่แท้พวกเธอก็มาถึงหน้าประตูหอพักตั้งนานแล้ว และได้ยินคำพูดที่เธอเพิ่งพูดไป