กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 126 ไปรายงานตัวที่มหาวิทยาลัย
ฉีลู่ที่อยู่ในห้องเพิ่งจะลุกขึ้นอย่างเกียจคร้าน
เมื่อเดินผ่านโต๊ะหนังสือ เธอเห็นรูปภาพขาวดำที่วางอยู่บนนั้น สีหน้าก็พลันเย็นชาขึ้นมาหนึ่งส่วน “นายจ้องฉันทำไม? ถ้านายไม่ยอมรับจริง ๆ
แล้วทำไมนายถึงต้องตาย?
ทำไมถึงต้องทิ้งฉันไป! นายคงเกลียดฉันล่ะสิ คงแค้นฉันใช่ไหม ที่รู้สึกว่าฉันใช้วิธีสกปรกเพื่อให้ได้นายมา นายก็เลยจงใจใช้วิธีนี้มาแก้แค้นฉัน?
ฮ่าฮ่า! เหยาจื้อหยวน! นายตายไปแล้ว! ฉันก็จะใช้วิธีนี้ทำให้นายนอนตายตาไม่หลับ ทำให้นายต้องเมินเฉยต่อฉัน! แต่งงานกันมาครึ่งปี
นายไม่แม้แต่จะแตะต้องตัวฉัน ไม่ยอมแม้แต่จะคุยกับฉัน...
นายมันสารเลว! ฉันจะใช้ชื่อภรรยาของเหยาจื้อหยวนไปนอนกับผู้ชายคนอื่น! ถ้านายเกลียดฉัน นายก็แน่จริงกลายเป็นผีร้ายมาบีบคอฉันให้ตายสิ!
เหยาจื้อหยวน! เจียงฮ่าวก็เหมือนกับนาย เขารังเกียจฉัน ฮ่าฮ่า แต่เขาก็ยังดีกว่านายหน่อย ตรงที่เขาไม่ได้เย็นชาไร้หัวใจขนาดนั้น!
แต่พอฉันเห็นเขา ฉันก็เหมือนได้เห็นนาย เขาคือคนที่ฉันจะต้องครอบครองให้ได้ ฉันจะเผด็จศึกเขาในห้องนี้ และพลอดรักกันต่อหน้านาย!”