กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 122 เขาผิดอย่างมหันต์
ฉีลู่โกรธจนน้ำตาคลอเบ้า “สหายสวี่ คุณ... รังแกกันเกินไปแล้ว!”
เวลานี้ฉินเยี่ยนก็เดินเข้าไปหา “พี่สะใภ้ฉี เหยาเจี้ยวเต้าหยวนเพิ่งจากไปแค่ครึ่งเดือน คุณก็ทนรอไม่ไหวรีบหาบ้านหลังใหม่ขนาดนี้
คุณไม่กลัวว่าตอนกลางคืนเขาจะมาถามคุณบ้างเหรอว่าทำไม?”
“ผู้บัญชาการฉิน คุณกำลัง...” คำพูดของฉีลู่ยังไม่ทันจบ ก็ถูกอีกเสียงหนึ่งขัดจังหวะอย่างแรง “ทะเลาะอะไรกัน!
วันนี้เป็นงานกานชินเยี่ยนรับย่าบุญธรรมของฉัน ใครกล้าทะเลาะกันอีก ฉันจะไล่ออกไปให้หมด! เอ๊ะ เธอเป็นใคร ฉันไม่รู้จัก ออกไป! รีบจับโยนออกไปเลย!”
อี้ฉือเดินตรงเข้าไปทันที
ฉีลู่กลัวว่าอี้ฉือจะมาโดนตัวเธอ เธอจึงถอยร่นไปเรื่อย ๆ
อี้ฉือบีบคั้นเข้ามาเรื่อย ๆ เขายังจงใจพูดเน้นทีละคำว่า “มือที่สามที่ทำลายความรักของคนอื่น รีบไสหัวไปซะ!”
ฉีลู่กรีดร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น “แกเป็นตัวอะไร! แกมีสิทธิ์อะไรมาใส่ร้ายฉันแบบนี้!”