ตอนที่ 112 เราหย่ากันเถอะ

ตอนที่ 112 เราหย่ากันเถอะ

เจิ้งชิงซงฟังคำพูดที่ผิดเพี้ยนจากคุณธรรมของลูกแล้วก็รู้สึกได้ทันทีว่าเด็กคนนี้โตมาแบบผิด ๆ

ถูกหลัวอิงสั่งสอนมาจนถอดแบบเธอมาไม่มีผิดเพี้ยน!

เจิ้งชิงซงหลับตาลงอย่างสิ้นหวัง หากปล่อยให้เธอสั่งสอนเด็กคนนี้ต่อไป เขาไม่อยากจะคิดเลยว่าจะกลายเป็นคนแบบไหน

ในตอนที่เขากำลังสิ้นหวังนั้น เจิ้งเสวี่ยวัยแปดขวบก็ส่งเสียงขึ้น “พ่ออย่าโกรธเลยนะ”

เจิ้งชิงซงได้ยินเสียงที่ใสซื่อและว่านอนสอนง่าย จึงหันไปมองเจิ้งเสวี่ยที่อยู่ข้าง ๆ

เขาฝืนยิ้มออกมา “พ่อไม่ได้โกรธ แต่พ่อต้องบอกลูกว่าพฤติกรรมแบบนี้มันผิด!”

“ถ้าชอบกินบิสกิต ชอบกินลูกอมนม เราก็ต้องใช้สองมือของเรา ใช้แรงงานของเราไปแลกมา”