กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 300 สองพ่อลูกที่น่ารัก
สวี่เวยหลานรู้ว่าสวี่เนี่ยนเป็นคนมีความคิดเป็นของตัวเอง จึงไม่ได้พูดอะไรมากนัก
รถค่อยๆ จอดที่หน้าหอพักค่ายทหาร
ร่างๆ หนึ่งปรากฏแก่สายตาแต่ไกล
สวี่เวยหลานเหมือนเคยเห็นมาก่อน แต่นึกไม่ออก จึงถามขึ้นว่า “สหายคนนั้น ฉันคุ้นๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหน”
ฉินเยี่ยนตอบกลับ “เหยาจื้อหยวน”
สวี่เวยหลานร้องอ้อออกมา “สมแล้วที่เป็นคนที่ทำให้ฉีลู่คลั่งไคล้ได้ ดูแล้วเป็นคนมีความสามารถและหน้าตาดีจริงๆ”
สิ้นเสียงของเธอ รถก็จอดสนิท
ไม่มีใครสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงทางสายตาของสวี่เนี่ยน
สวี่เนี่ยนลงจากรถ “พี่สาว พี่เขย ลาก่อนนะ”