กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 297 บ้าไปแล้วจริงๆ
แม่เจียงสูดหายใจเข้าลึกๆ หลายครั้ง ในที่สุดก็ตั้งสติได้ เธอตบหน้าเจียงหยวนฉาดใหญ่ “ไอ้อกลูกกตัญญู ไอ้ลูกสารเลว!
แกทำเพื่อสายลับศัตรู ถึงขนาดยอมทิ้งงานเลยเหรอ! แกบ้าไปแล้ว! แกบ้าไปแล้วจริงๆ!”
เจียงหยวนปล่อยให้แม่เจียงทุบตีและด่าทออย่างไร ก็ไม่ปริปากพูดอะไรเลย ราวกับไร้วิญญาณและไร้ความรู้สึกไปแล้วจริงๆ
เจียงมี่เลิกงานกลับมา เห็นเหตุการณ์นี้เข้าก็รีบดึงตัวแม่เจียงไว้ทันที “แม่ แม่ใจเย็นๆ ก่อน อย่าทำให้ตัวเองสุขภาพเสียเพราะความโกรธเลย
นั่วนั่ว มาดึงแม่ไว้เร็วเข้า”
เจียงนั่วถึงได้อืดอาดเข้ามาช่วยเจียงมี่ดึงตัวแม่เจียงไว้ แล้วให้เธอนั่งลง
เจียงมี่รีบรินน้ำตาลทรายแดงให้แม่เจียงดื่มเพื่อปรับลมปราณ “แม่ อย่าโกรธไปเลย แม่ก็รู้นิสัยของพี่ดี ถ้าปักใจเชื่ออะไรแล้วก็ไม่มีวันเปลี่ยนใจ
ตอนเด็กๆ เขาเคยเลี้ยงแมวตายไปตัวหนึ่ง หลังจากนั้นก็ไม่เคยเลี้ยงแมวอีกเลย แม่ต้องให้เวลาเขาปรับตัวหน่อยนะ”
เจียงมี่ก็พอจะได้ยินเรื่องนี้มาบ้าง