กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 289 เขาทำหมันแล้ว
พอเสี่ยวซื่อเจี๋ยได้ยินเสียงผิงผิงอันอัน ถึงได้รู้ว่าพวกเขาไม่ได้กลับไปที่จีกวานต้าหยวน ดีใจใหญ่เลย “น้องผิง น้องอัน! พี่อยู่นี่! พวกนายมาเล่นสิ”
เสี่ยวซื่อเจี๋ยพยายามจะอุ้มเด็กสองคนข้ามกำแพงเตี้ยมา แต่ขาสั้นๆ ของเด็กสองคนเตะยังไงก็ไม่พ้น
สุดท้ายฉินเยี่ยนก็ต้องหิ้วปีกทีละคน ส่งเด็กน้อยไปให้เสี่ยวซื่อเจี๋ยทางประตูใหญ่
เหอเหมี่ยวแซวว่า “รองผู้บัญชาการกองพลฉิน นี่ลูกนายนะ นายเอามาโยนให้เสี่ยวซื่อเจี๋ยบ้านเราทำไมเนี่ย”
“ให้ซื่อเจี๋ยช่วยเลี้ยงสักชั่วโมงนึง ฉันจะไปจัดบ้านหน่อย”
ฉินเยี่ยนพูดจบก็หันหลังกลับ ถลกแขนเสื้อเตรียมจัดบ้าน
บ้านที่ไม่มีคนอยู่มานาน ย่อมต้องมีฝุ่นบ้างเป็นธรรมดา
เขาจึงเปลี่ยนเบาะบนโซฟาก่อน จากนั้นก็ไปตักน้ำมาเช็ดถูพื้นรอบๆ
พอเสร็จเรียบร้อยถึงค่อยไปหยิบผ้าปูที่นอน ปลอกผ้านวม และหมอนออกมาจากตู้ ปูเตียงและสวมปลอกผ้านวมให้เรียบร้อย