เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 281 คู่กิ่งทองใบหยก
ปลายหูของเหวินซื่อเหว่ยแดงขึ้นมาเล็กน้อย
บางทีคนเราก็เป็นเช่นนี้ เมื่อเผชิญหน้ากับบุคคลหรือสิ่งที่งดงาม ย่อมอดไม่ได้ที่จะมองเพิ่มอีกสักครั้ง
เหวินซื่อเหว่ยก็เป็นเช่นนั้น
เขาอดไม่ได้ที่จะมองเจียงหวันเพิ่มอีกครั้ง เธอช่างอ่อนโยนและสง่างาม ราวกับหญิงสาวในเมืองน้ำเจียงหนาน
ที่สวมชุดกี่เพ้ากางร่มกระดาษเดินอยู่ท่ามกลางสายฝนพรำของเจียงหนาน งดงามราวกับภาพวาด
เจียงหวันไม่ได้สังเกตเห็นว่าเหวินซื่อเหว่ยกำลังมองตนเอง เธอเดินอยู่ข้างสวี่เวยหลาน
สำหรับเหวินซื่อเหว่ยแล้ว เธอรู้สึกว่าเขาดูดีกว่าในรูปถ่ายเล็กน้อย นอกเหนือจากนั้นก็ไม่ได้รู้สึกอะไร
บางทีอาจเป็นเพราะเธอมีความเป็นตัวของตัวเองมาตั้งแต่เกิด มีสติสัมปชัญญะครบถ้วน และไม่เชื่อเรื่องรักแรกพบ
ชายหนุ่มรูปงามในใต้หล้านี้มีมากมายนัก หากจะให้ใจเต้นแรงเพียงปรายตามอง นิสัยของเธอคงไม่มีวันเป็นเช่นนั้น