เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 266 ผิงผิงอันอันเป็นไข้
อู๋เหม่ยลี่ทำหน้าขึงขัง “คุณช่วยเสี่ยวซุ่ยของเรา แล้วยังให้งานดี ๆ แบบนี้กับฉัน ความซาบซึ้งใจที่ฉันมีต่อคุณ พูดเท่าไหร่ก็ไม่หมดหรอก”
สวี่เวยหลานหัวเราะ ไม่ได้เยินยอตอบกลับ แต่ถามถึงเรื่องในครอบครัวแทน
อู๋เหม่ยลี่ถอนหายใจยาว “สุขภาพของปู่เฒ่าตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว คนที่นอนอยู่ในโรงพยาบาลก็ดูเหมือนจะไม่ฟื้นขึ้นมาด้วย
น้องรองกับน้องสามของเราก็แค่โทรมาสองครั้งและส่งของมานิดหน่อย ส่วนน้องห้าที่อยู่ต่างประเทศก็ไม่สนใจไยดี ใจเขาคงไปอยู่ต่างประเทศแล้ว
น้องหกก็ไม่ค่อยอยู่บ้าน วัน ๆ เอาแต่ไปบ้าบออยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ ตอนนี้คนที่บ้านฉันต้องคอยดูแลปู่เฒ่าทุกวัน
คงเป็นเพราะคนเราพอแก่ตัวลงก็มักจะนึกถึงเรื่องราวในอดีตได้ง่าย เขามักจะบ่นถึงน้องรองน้องสามและน้องห้าน้องหก แต่กลับไม่เคยบ่นถึงเขาเลยสักครั้ง
ฉันก็กลับไปทำกับข้าวให้เขากินทุกเย็น เขายังเอาเงินให้ฉัน พอเขาให้ ฉันก็รับไว้ เสี่ยวซุ่ยกับเสี่ยวชงก็ไปเยี่ยมเขาด้วย