กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 240 งานเลี้ยงครบเดือน
เจี่ยเหลียนแทบไม่เคยได้ยินอี้ฉือพูดถึงเรื่องที่บ้านเลย ได้ยินแต่เขาบ่นเรื่องคนบ้านตระกูลสวี่
เธอไม่รู้จริง ๆ ว่า ลึก ๆ แล้วเขาหวาดกลัวการสูญเสีย หวาดกลัวความโดดเดี่ยวขนาดนี้
“เวยหลาน ขอบใจนะที่บอกเรื่องนี้ให้ฉันรู้ ฉันเข้าใจแล้ว ฉันมักจะคิดให้เขาเป็นฝ่ายเริ่มก่อน ให้เขาลงทุนลงแรงมากกว่านี้
ความจริงแล้วเขาก็เป็นแค่คนซื่อบื้อที่ซื่อจนไม่รู้จะซื่อยังไงแล้ว”
แต่สวี่เวยหลานกลับพูดว่า “เธอไม่ผิดหรอก เป็นผู้หญิงก็ต้องทำแบบนี้แหละ นี่เป็นวิธีป้องกันตัวเองอย่างหนึ่ง ถ้าเปิดเกมมา เธอก็เทให้เขาหมดหน้าตัก
สุดท้ายคนที่จะเสียใจก็คือเธอ
“สำหรับพี่รองของฉัน ก็อย่าไปดีด้วยเกินไป เขาอาจจะไม่ค่อยรู้เรื่องการดูแลเทกแคร์คน ไม่ค่อยรู้จักการให้ ปล่อยให้มันค่อยเป็นค่อยไปเถอะ”
เจี่ยเหลียนจับมือสวี่เวยหลานแน่น “เสียดายที่เรารู้จักกันช้าไป เวยหลาน เธอรู้ไหมว่าเธอเหมือนอะไร? เหมือนดาวเหนือบนฟ้า ที่คอยทอแสงนำทางให้ผู้คน”