กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 234 สวี่คานล่านไปเซียงเจียงแล้ว
เฉียนชิวเสวี่ยจึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาขึ้นมาประโยคหนึ่ง “เฉินกุ้ยจือ ถ้าไม่ใช่เห็นแก่ที่เวยหลานอยากกินหมูทอดเปรี้ยวหวานนั่นล่ะก็
มื้อนี้อย่าหวังว่าจะได้กินข้าวกับฉันเลย”
เฉินกุ้ยฟางคือชื่อจริงของคุณนายซ่ง เธอเริ่มลนลาน รีบเอ่ยปากขอโทษทันที “ชิวเสวี่ย ชิวเสวี่ย คุณอย่าเพิ่งโกรธนะ
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูดเรื่องที่ทำให้ไม่สบายใจเลยจริง ๆ”
“ขอโทษด้วยนะ ขอโทษจริง ๆ”
เฉียนชิวเสวี่ยปรายตามองเธออย่างเย็นชา “วันข้างหน้าพี่ซ่งจะยิ่งเจริญก้าวหน้าไปไกลกว่านี้ ถ้าเธอยังจัดการกับปากของตัวเองไม่ได้
อนาคตของเขาก็อาจจะพังทลายลงได้ทุกเมื่อ”
เฉินกุ้ยฟางตกใจกลัว รีบพยักหน้ารัว ๆ “ใช่ ๆ ชิวเสวี่ย คุณพูดถูกแล้ว”
สวี่เวยหลานอดขำไม่ได้ เธอรู้ว่าแม่เฉียนของเธอจงใจ แม่ของเธอเป็นคนนิสัยแบบนี้แหละ ไม่มีทางปล่อยให้ตัวเองต้องทนรับความคับข้องใจแม้แต่นิดเดียวเด็ดขาด