เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 225 ย่ารอดมาได้แล้ว
เริ่นเสี่ยวหรูพยักหน้ารัวๆ “ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ เป็นความผิดของฉันเอง เป็นความผิดของฉันทั้งหมด ฉันจงใจใส่ร้ายพี่ ขอโทษ...”
สวี่เวยหลานได้ยินคำขอโทษ ถึงได้พูดว่า “ฉันให้อภัยเธอครั้งนี้ แต่ไม่มีครั้งหน้าอีกแล้ว”
เริ่นเสี่ยวหรูอดทนต่อความเจ็บปวดที่ก้น วิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว
ซ่งหงซิงวิ่งหนีหายไปตั้งนานแล้ว
เพราะทันทีที่ผู้นำระดับสูงมา เธอก็พบว่าสถานการณ์ไม่ถูกต้อง รีบไปหลบอยู่หลังคนอื่น แล้วก็เดินจากไป
เรื่องนี้ถ้าไปถึงหูพ่อเธอ เธอก็ต้องโดนด่าด้วย เธอเป็นเด็กดีนะ จะปล่อยให้พ่อรู้สึกว่าเธอเป็นเด็กไร้เหตุผล เอาแต่ใจและไม่รู้ความแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด
พ่อของเริ่นเสี่ยวหรูก็อยู่ในค่ายทหารเหมือนกัน
แต่ไม่ใช่กองทัพใหญ่ เป็นแค่เจ้าหน้าที่ระดับล่างของกองทัพภาค
ปกติแล้วผู้นำระดับสูงพวกนี้ พ่อของเธอไม่มีทางได้เจอหรอก