กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 208 เสียใจเมื่อสายเกินไป
ใบหน้าของฉินเยี่ยนเคร่งขรึมลง เขาถามเสียงเบา “จะให้เรียกย่ามาไหม หรือพี่ใหญ่ล่ะ”
สวี่เวยหลานเม้มริมฝีปาก “ยังไม่ต้องรีบ รอดูอาการทางฝั่งโรงพยาบาลก่อน”
ฉินเยี่ยนรู้ดีว่าหากสวี่เทียนหมิงยังไม่ตาย ถ้าย่ารู้เข้าจะต้องรู้สึกเจ็บปวดใจแน่
ย่าอายุมากแล้ว รับเรื่องสะเทือนใจไม่ไหว แถมหน้าหนาวยังเป็นช่วงที่คนแก่อดทนได้ยากที่สุด
ช่วงนี้ย่าไอรุนแรงมาก
ต้องอาศัยเส้นสายของสวี่เวยหลานหายาและเครื่องมือแพทย์นำเข้าจากต่างประเทศมาให้ อาการของย่าถึงได้ดีขึ้น ตอนนี้จึงยังไม่สมควรให้ท่านรู้เรื่องนี้
ฉินเยี่ยนดึงสวี่เวยหลานให้นั่งลงรอ เขากลัวเธอจะหนาวจึงช่วยถูมือให้เธอ
สวี่เวยหลานบอกว่า “ฉันใส่เสื้อขนสัตว์ที่แม่ให้มา อุ่นมากๆ ไม่หนาวเลยจริงๆ”
ฉินเยี่ยนรู้ว่าเสื้อพวกนั้นเป็นของดี เขาจึงอยู่คุยเป็นเพื่อนเธอ เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ ไม่ให้เธอต้องมากังวลกับปัญหาเหล่านี้