กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 66 คุณตาหวังเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์
เสี่ยวเฮยดูเหมือนจะรู้ว่าหลังจากนี้ต้องจากคุณตาหวังไปแล้ว มันหมอบอยู่บนพื้น ส่งเสียงครางเบา ๆ หางใหญ่แกว่งไปมาอย่างบ้าคลั่ง
มองดูบ้านด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์
เสียงของคุณตาหวังดังขึ้นอีกครั้ง “รีบไป! รีบไป! แกไปอยู่ดีกินดีนั่นแหละ ตามตาแก่แบบฉัน แกมีแต่จะลำบาก!”
เสี่ยวเฮยเริ่มส่งเสียงครางหงิง ๆ
เจียงฮ่าวลูบหัวมันเบา ๆ เพื่อปลอบประโลมอารมณ์ของมัน
สวี่เวยหลานรู้สึกประหม่าเล็กน้อย
ทว่าเสี่ยวเฮยในชาติที่แล้วต้องเคยทำร้ายเสี่ยวหม่านคางอย่างแน่นอน รู้สึกว่าในกระดูกของมันเต็มไปด้วยความก้าวร้าว