กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 64 สวี่เนี่ยนผ่านการตรวจสอบ
ฉีลู่ร้องไห้อยู่พักใหญ่ พอหยุดสะอื้นได้ ก็เริ่มตัดพ้อต่อว่า สาปแช่งออกมา “เหยาเจี้ยนจวินเจ้าคนระยำ เขาทำไมถึงได้ใจร้ายใจดำขนาดนี้นะ
แล้วฉันจะทำอย่างไร ฉันจะทำอย่างไร อายุยังน้อยอยู่แท้ ๆ กลับต้องมากลายเป็นแม่ม่ายเสียแล้วหรือนี่
พี่เหอ โลกของฉันเหมือนถล่มทลายลงมาเลย เธอว่าทำไมเขาถึงได้ใจร้ายและเห็นแก่ตัวปานนี้ ต้องเป็นเพราะเขาอยากทำตัวเป็นวีรบุรุษ วิ่งโร่ไปช่วยคนอื่น
จนทำให้ตัวเองต้องมาเดือดร้อนแน่ ๆ...
เขาชอบทำเรื่องแส่ไม่เข้าเรื่องแบบนี้เสมอ เห็นแก่ตัว นึกถึงแต่ตัวเอง ไม่เคยนึกถึงฉันบ้างเลย”
ทุกคำพูดของฉีลู่ล้วนมีแต่การก่นด่าตำหนิ
สวี่เวยหลานรู้สึกว่าในยามที่หล่อนเสียใจ จะคิดแบบนี้ก็เป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์
แต่เสียงร้องไห้ของฉีลู่ดังเกินไป