กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 62 มีสหายเสียชีวิตแล้ว
สวี่เทียนหมิงที่นอนอยู่บนพื้นมึนงงไปครู่หนึ่ง พอเริ่มได้สติกลับมา ก็หอบหายใจถี่กระชั้น “สวี่เวยหลาน นังตัวหายนะ แกไสหัวไปเลยนะ
ไสหัวออกไปจากบ้านหลังนี้ ฉันไม่มีลูกสาวใจคอเหี้ยมโหดอำมหิตแบบแก”
สวี่เวยหลานกลับโต้ตอบว่า “คนที่ควรไสหัวไปคือแกต่างหาก บ้านหลังนี้เป็นของแม่ฉัน ข้าวของทุกอย่างในบ้านนี้เป็นของฉันกับพี่ใหญ่ แกมีสิทธิ์อะไรมาไล่ฉัน”
สวี่เทียนหมิงโกรธจนตาเหลือก ลมหายใจติดขัดคล้ายจะขาดใจตายเสียให้ได้
สวี่เวยหลานไม่สนใจว่าเขาจะโมโหจนแทบคลั่งแค่ไหน หันไปมองกู้หยา “พี่สะใภ้ใหญ่ เข้ามานั่งเถอะ ยืนนาน ๆ แล้วมันจะปวดเอว”
กู้หยาค่อย ๆ เบี่ยงตัวเดินเลี่ยงคนทั้งสองเข้ามา ยืนเคียงข้างสวี่เวยหลาน
สวี่เวยหลานจูงมือหล่อนเดินเข้าไปในห้องนอนด้วยกัน
กู้หยามองออกไปข้างนอกด้วยความเป็นห่วง “คืนนี้พี่กับพี่ชายของเธอจะนอนค้างที่นี่”
“ก็ดีเหมือนกัน”